אן אוניקאלע אנטדעקונג

אן אוניקאלע אנטדעקונג

אין ישראל האָט מען דאָ ניט לאנג געמאכט אן אוניקאלע אנטדעקונג. זי האָט גערירט ניט נאָר די שאצער פון דער שאפונג פונעם שרײַבער סטעפאן צווייג, נאָר די מער ברייטע ליטערארישע קרײַזן
62 בריוו און 6 פּאָסטקארטלעך פונעם וועלט בארימטן שרײַבער האָבן זיך פארהיט אינעם פּריוואטן ארכיוו פון דער 29-יאָריקער חנה יאקאָבסאָן. די פרוי איז געווען א שטיפטאָכטער פון האנס ראָזענקראנץ, א פארערער פונעם טאלאנט פון סטעפאן צווייג. טאקע אים, ראָזענקראנצן, זײַנען געווען אדרעסירט די ווענדשריפטן. צווייג און ראָזענקראנץ האָבן זיך איבערגעשריבן אין משך פון 21 יאָר.

פריִער האָט די פרוי געוואָלט אָפּצושרײַבן אָט די ירושה דער ישראלדיקער מלוכה-ביבליאָטעק, אָבער, זעט אויס, האָט געביטן איר באשלוס. און איצט, איבער 07 יאָר נאָך סטעפאן צווייגס טויט, וועלן זײַנע בריוו ווערן צוטריטלעך פאר דער ברייטער געזעלשאפטלעכקײַט (ווען מע וועט זיי איבערפירן אין א דיגיטאלישן פאָרמאט).
די פּערזענלעכקײַט פונעם שרײַבער, אדאנק די בריוו, עפנט זיך צו פון דער אנדערער, ביז איצט אומבאוווּסטער זײַט. דער אויטאָר, וועלכער איז דאן געווען אין זעניט פון זײַן רום, האָט אָנגעשריבן זײַן יונגן פרײַנד (האנס איז אלט געווען 61 יאָר) 62 בריוו און 6 פּאָסטקארטלעך. צווייג און ראָזענקראנץ האָבן געפירט א קאָרעספּאָנדענץ פון 1291טן ביז 3391 יאָר, ווען די נאציאָנאל-סאָציאליסטן זײַנען געקומען צו דער מאכט.

צווייג האָט געוואָרנט דעם בחור פאר א וואקסנדיקן אנטיסעמיטיזם אין דײַטשלאנד. אזוי, האָט ער אין 1291 יאָר געשריבן: ”איך וויל אײַך ווינטשן, איר זאָלט פארברענגען א טייל פון אײַערע יונגע יאָרן אויסער די גרענעצן פון דײַטשלאנד, וווּ די ייִדישע פּראָבלעם פילט זיך נישט אזוי שארף, ווי דאָ בײַ אונדז“. און ווײַטער: ”איך האָב עטלעכע יאָר געוווינט אין אויסלאנד, וווּ קיינער פרעגט דיך נישט וועגן דײַן ראסעווער אָנגעהעריקייט, — ווען איך בין צוריקגעקומען, איז די פּראָבלעם ווידער אויפגעקומען און האָט מיך פארכאפּט“.

בײַ צווייג און זײַן ווײַב זײַנען נישט געווען קיין קינדער, און די בריוו, זייער שטימונג, אן אמתע פארינטערעסירטקײַט, זאָגן וועגן דעם, אז צווייג האָט זייער פאָטערלעך זיך באצויגן צום אדרעסאט: האָט אים געגעבן עצות, אָנווײַזונגען, האָט אים באשיצט און אונטערגעהאלטן מאטעריעל.
דער שרײַבער האָט עמיגרירט פון דײַטשלאנד אין די דרײַסיקער יאָרן. ער איז געשטאָרבן אין פּעטראָפּאָליס (בראזיליע): ער איז פרײַוויליק אוועק פון לעבן צוזאמען מיט זײַן ווײַב לאָטא (זיי ביידע זײַנען באגאנגען זעלבסטמאָרד).

ס’איז זייער טראגיש, אָבער האנס ראָזענקראנץ האָט איבערגעחזרט דעם גורל פון סטעפאן צווייג: ער איז אויך באגאנגען זעלבסטמאָרד אין 6591 יאָר. בײַם לעבן איז ער געווען א זשורנאליסט און פארלעגער.

אין 6102 יאָר,צו דעם 531-יאָריקן יוביליי פון סטעפאן צווייג, איז אויף די עקראנען ארויס די דראמע פונעם רעזשיסיאָר מאריע שרעדער ”סטעפאן צווייג: די געזעגענונג מיט אייראָפּע“. דאָס קינאָבילד האָט באקומען די פּרעמיע ”אָסקאר“ אלס בעסטער אויסלענדישער פילם פונעם יאָר.

Письмо незнакомца

Недавно в Израиле сделали уникальную находку. Она уже успела взволновать не только ценителей творчества одного писателя – Стефана Цвейга, но и куда более широкие литературные круги

26 писем и 6 открыток, написанных рукой автора произведений «Смятение чувств», «Письмо незнакомки», «Дом у моря», хранились в частном архиве 92-летней Ханны Якобсон. Женщина была падчерицей Ханса Розенкранца, поклонника таланта писателя, собственно, ему и были адресованы эти послания. Заметим, что период переписки охватывает 12 лет.

Ранее женщина предполагала завещать записи Израильской национальной библиотеке в Иерусалиме после своей смерти, но, как видно, передумала. Итак, спустя 70 лет после смерти Стефана Цвейга письма станут доступны общественности (как только их оцифруют).

Исследователи этой одиозной фигуры в литературном мире уже говорят о том, что личность автора приоткрывается с другой, доселе неизвестной стороны. Автор, который тогда находился на вершине своей славы, написал юному другу (тому едва исполнилось 16 лет) 26 писем и открытки. Переписка велась с 1921 г. и почти до прихода к власти национал-социалистов в 1933 г.

Цвейг предостерегал молодого человека о нарастающем в Германии антисемитизме. Так, в 1921 г. он писал: «Если бы я хотел Вам что-то пожелать, так это провести часть Вашей юности за пределами Германии, где еврейская проблема не так остро ощущается, как здесь у нас». И далее: «Я прожил за границей несколько лет, где никто тебя не спрашивает о расовой принадлежности, — когда я вернулся, проблема снова оказалась со мной и меня захватила».

У Цвейга и его жены не было детей, и письма, их тон, искренняя заинтересованность говорят о том, что он по-отцовски относился к адресату: советовал, наставлял, оберегал. К слову, оказывал и материальную помощь.

Писатель эмигрировал из бряцавшей оружием Германии в 30-е гг., часто страдая депрессиями, он закончил свой земной путь в бразильском городе Петрополис. Вместе с супругой Лоттой принял огромную дозу барбитуратов.

Трагично, но и Ханс Розенкранц повторил судьбу своего именитого наставника: эмигрировал в Палестину, был связан со словом (работал издателем и журналистом), добровольно ушел из жизни в 1956 г.

В 2016-м, в год 135-летия со дня рождения писателя, на экраны вышла драма режиссера Марии Шредер «Стефан Цвейг: прощание с Европой». Лента получила «Оскар» как лучший иностранный фильм года.
Источник: www.2000.ua
Фото: www.2000.ua и
www.gustav-mahler.eu

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *